กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 หวนคืน
โอวหยางหลับตาลง ในวินาทีถัดมาก็ลืมตาขึ้น ราวกับผ่านไปเพียงชั่วพริบตา
แล้วเขาก็กลายเป็นเงามายาอีกครั้ง ลอยอยู่กลางท้องฟ้า
สถานที่เบื้องหน้าของเขาคือสมรภูมิแห่งหนึ่ง!
ถ้าจะเรียกที่นี่ว่าสมรภูมิ ก็ยังไม่เท่ากับเรียกให้ถูกว่าดินแดนที่เซียนดับสูญ!
อุกกาบาตนับไม่ถ้วนหอบควันหนากับอัคคีโหมร่วงหล่นจากท้องฟ้า กระแทกลงสู่พื้นดินอย่างรุนแรง แต่กลับถูกบัวเขียวทีละดอกทีละดอกเจาะทะลุจนสลายไป!
ท้องฟ้าราวกับถูกฉีกขาด รอยกระบี่ขนาดมหึมานับไม่ถ้วนราวกับแผลเป็นปกคลุมเต็มท้องฟ้า
ที่แห่งนี้เคยผ่านมหาศึกอันโหดร้ายมาแล้วครั้งหนึ่ง และมหาศึกนี้ก็ประกาศถึงจุดจบของยุคโบราณ!
ใต้ท้องฟ้า มีคนเล็กจ้อยผู้หนึ่งยืนอยู่