เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 132 เซียน
ใบหน้าสุนัขของเลี่ยงไจ๋เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าจากโลกียวิสัย ราวกับมองทะลุผ่านโลกมนุษย์นี้ไปจนสิ้นแล้ว
จากนั้นเลี่ยงไจ๋ทั้งตัวก็ลอยขึ้นไปบนอากาศ ความเจ็บแปลบที่ส่งมาจากก้นสุนัขทำให้มันรู้สึกสบายอย่างแปลกประหลาด!
“เจ้าสุนัขเวรเอ๊ย มาทำเป็นนักปรัชญาอะไรให้ข้าดูตรงนี้?” โอวหยางเก็บเท้ากลับ พ่นลมหายใจเย็นชาด้วยสีหน้าเหยียดหยาม
ไม่มีผู้ใดชอบถูกสุนัขเทศน์สอน โดยเฉพาะโอวหยางผู้ปราดเปรื่องเยี่ยงข้านี้
เมื่อเก็บเท้ากลับ ในหัวของโอวหยางก็ร้อยเรียงทุกสิ่งเข้าด้วยกันจนหมดแล้ว
ดินแดนลับเซียนทั้งผืนนี้ คงเป็นเพียงกลลวงหนึ่งฉากที่คนบ้าผู้ถูกกักขังมานับไม่ถ้วนปีและอยากบรรลุเป็นเซียนวางเอาไว้
เพื่อให้ตนบรรลุเป็นเซียน ถึงขั้นยอมวางแผนมานับไม่ถ้วนปี เป้าหมายก็เพียงเพื่อสักวันหนึ่งจะได้กลายเป็นผู้สูงสุดเหนือสรรพสิ่ง