กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 129 ข้าขอลอง
ชายชุดครามผู้นั้นเดิมทีไม่จำเป็นต้องลงมือเลย ขอเพียงหลบหนีไปพร้อมกับสุนัขไส้กรอกก็เพียงพอแล้ว
โอวหยางทำได้เพียงคลุ้มคลั่งอย่างสิ้นไร้หนทางอยู่ในห้วงมิตินี้เท่านั้น!
แต่ห้วงเวลาอันไร้ที่สิ้นสุดนั้นช่างน่าเบื่อเสียเหลือเกิน น่าเบื่อจนเขาอยากให้โอวหยางได้ประจักษ์ชัดว่าเซียนกับมนุษย์ปุถุชนนั้นมีความแตกต่างกันโดยเนื้อแท้!
ฟ้าดินผืนนี้ เพียงเขาตามใจก็เอ่ยวาจาเป็นดั่งกฎเกณฑ์ สั่งแล้วเป็นไป ห้ามแล้วก็หยุด
ต่อให้สามารถปลุกจิตสรรพชีวิตได้จะเป็นอย่างไร โลกผืนนี้ล้วนเป็นสิ่งที่เขาสร้างขึ้นเองทั้งสิ้น!