กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 ในความเร้นลับย่อมมีลิขิตฟ้า
ไป๋เฟยอวี่กับสุนัขไส้กรอกมองตากันนานนัก ราวกับคนรักที่เนิ่นนานไม่ได้พบกันต่างจ้องมองกันด้วยความรักลึกซึ้ง
เสียงคุ้นเคยแต่ก็แปลกประหลาดดังขึ้นข้างหูไป๋เฟยอวี่ กลิ่นอายมรรคของมหามรรคเส้นแล้วเส้นหนึ่งค่อย ๆ ตามเสียงนั้นซึมเข้าสู่โสตของเขา
พริบตาที่ได้ยินเสียงนั้น ไป๋เฟยอวี่ผู้ที่มักสงบนิ่งไม่เคยสะเทือนก็ต้องตัวแข็งอยู่กับที่
เสียงนี้เขาคุ้นเคยยิ่งนัก หรือพูดให้ถูกก็คือ หลี่ไท่ไป๋ในชาติก่อนต่างหากที่คุ้นเคยกับเสียงนี้เป็นอย่างดี
เจ้าของชายชุดครามผู้นั้น คือสิ่งเดียวในชาติก่อนที่เขาไม่อาจเยียวยาให้เต็มได้!
โอวจื้อจื่อ!