กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 ข้าไม่เป็นไร ข้าเดินเล่น
คนละเล่มหรือ?
เจ้าคิดว่าน้ำหมึกของเซียนเป็นผักกาดขาวหรือไง?
ตัวเองเป็นถึงเจ้าสำนักกระบี่ ก็มีของสะสมไว้ไม่กี่ชิ้นยังต้องนับถือมันเหมือนตุ๊กตาหายาก กล้าแอบชื่นชมก็ต่อเมื่อไม่มีคนอยู่เท่านั้น
เจ้าหนูนี่อ้าปากมาก็ขอคนละเล่มเลยหรือ?
ถ้าตัวเองมีมากขนาดนั้นจริง ๆ คงบรรลุเป็นเซียนตรงที่ยืนอยู่แล้วไม่ใช่หรือ?
แต่โอวหยางจะไปฟังเจ้าเฒ่าต่อหน้าพูดจาประสาประสอยังไง เขาเดินเข้าไปค้นตัวเลย เจ้าสำนักกระบี่ซึ่งเป็นหนึ่งในเก้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์จะไม่มีของลับซ่อนไว้บ้างหรือ? ผีก็ยังไม่เชื่อ!