กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 83 เพียงการเรียนรู้เท่านั้นที่ทำให้คนรู้สึกเต็มอิ่ม
“ครืดคราด……คร่อก……ครืดคราด……”
เพราะโอวหยางนอนแหงนหน้ากางปาก น้ำลายในปากจึงรวมตัวกันเป็นก้อน
เสียงกรนผสมกับเสียงน้ำลายไหลครืดคราด ฟังดูเป็นจังหวะยิ่งนัก
ศิษย์ขุนเขาทัณฑ์ที่อยู่ด้านข้างจำต้องฝืนใจเขย่าโอวหยางอยู่สองสามครา ทว่าโอวหยางหลับสนิทราวกับหมูตาย ต่อให้เขย่าอย่างไรก็ไม่ยอมตื่น
“หลับได้หอมจริง ๆ! น้ำลายไหลออกมาแล้วด้วย”
เสียงกรนดังขึ้นเรื่อย ๆ ถึงขั้นกลบเสียงต้งซวีจื่อฟังธรรมไปจนมิด
ผู้คนจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ได้ยินเสียงกรนของโอวหยาง ต่างพากันหันไปมองเขาที่กำลังหลับอุตุ
เรื่องใหญ่ถึงเพียงประมุขกำลังฟังธรรม กลับยังมีคนกล้าหลับได้หอมหวานถึงเพียงนี้เชียวหรือ?