เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 61 แสงจันทร์ขาวและไฝชาดของเจ้ารองบ้านข้า
พอถูกสายลมกลิ่นหอมนี้พัดใส่ มือของเหลิ่งชิงซงก็สั่นเทา กระบี่ในอ้อมแขนเกือบหลุดตกลงพื้น
เหลิ่งชิงซงผู้ไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดินรีบคว้าแขนเสื้อของโอวหยางไว้ ในดวงตาแวบหนึ่งคือคำขอความช่วยเหลือ
โอวหยางสะบัดแขนเสื้อออก หนีบหูถูถูที่อยู่ในอ้อมแขนไว้ในอก แล้วพลิกตัวกลิ้งออกจากหออี๋หง
ศิษย์น้องตายได้ ศิษย์พี่ไม่ตาย เจ้ารองรักษาตัวด้วย!
ท่ามกลางสายตาสิ้นหวังของเหลิ่งชิงซง โอวหยางก็กอดหัววิ่งหนีกระเจิง
เหลิ่งชิงซงผู้ไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดินพูดตะกุกตะกักว่า “อสูร...อสูรงู...ข้า...”
“อย่างไรเล่า? จะให้ข้าช่วยเจ้า บำเพ็ญเพียรหรือ?” แขนขาวผ่องดั่งรากบัวคู่หนึ่งโอบรอบลำคอเหลิ่งชิงซง หญิงสาวกระซิบเบา ๆ ข้างหูเหลิ่งชิงซง ระบายลมหายใจหอมราวกล้วยไม้