เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ลนลานอะไรกัน!”
รอยยิ้มของหลู่เทาพลันแข็งค้างบนใบหน้า เขากวาดสายตามองเหล่าลูกศิษย์ สีหน้าพลันเคร่งขรึมลงแล้วเอ่ยว่า
“ศิษย์ฝ่ายในของสำนักเจ็ดดารามักเย่อหยิ่งจองหอง ไม่รู้ประสีประสามาแต่ไหนแต่ไร”
“พวกคุณแค่หลบไปก็พอ ทำไมต้องตื่นตระหนกขนาดนั้น?”
“ท่านเจ้าโถง หลบไม่พ้นขอรับ!”
บรรดาลูกศิษย์ต่างพากันทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ พลางระบายความทุกข์ระทมออกมาอย่างหนัก
“เมืองน้ำพุวิญญาณ เมืองพยัคฆ์ทมิฬ เมืองเจียวเขียว...”
“ศิษย์ฝ่ายในสำนักเจ็ดดาราเกือบหนึ่งพันคนเคลื่อนพลพร้อมกัน กวาดล้างหัวเมืองของพรรคหมาป่าสวรรค์เราไปกว่าร้อยแห่ง”
“ภายในวันเดียว ไม่ว่าจะเป็นที่พักพรรคหมาป่าสวรรค์ของเรา หรือแก๊งบริวารในท้องถิ่น ล้วนล้มตายบาดเจ็บจนหมดสิ้น!”
ศิษย์ฝ่ายในเกือบหนึ่งพันคนเคลื่อนพล หัวเมืองร้อยกว่าแห่งล่มสลาย...