กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พวกคุณคงจะเชิญหลี่ชิงซานไปแล้วสินะ?”
หานซานนั่งอยู่บนตำแหน่งประธานด้วยท่าทีองอาจ เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
เบื้องล่างนั้น ชายหนุ่มจากนิกายเพลิงมารที่ถือบัตรเชิญอยู่สั่นสะท้านไปทั้งตัวโดยไม่รู้ตัว เขาฝืนยิ้มแล้วกล่าวว่า
“แน่นอนครับ รุ่นพี่หานโปรดวางใจ อัจฉริยะคนอื่นๆ ในรายนามมนุษย์อีกร้อยกว่าคนต่างจะได้รับบัตรเชิญเช่นกัน”
“ดี งั้นฉันรับบัตรเชิญใบนี้ไว้”
เคร้ง!
เงากระบี่วูบผ่าน กระบี่คมกริบร่วงหล่นจากฟ้าทะลุผ่านบัตรเชิญปักลึกลงบนพื้น
หานซานไม่แม้แต่จะขยับตัว เขาจ้องเขม็งไปที่ชายหนุ่มนิกายเพลิงมารแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ดินแดนสุดประจิม ฉันจะไปแน่ แต่ถ้าฉันไม่เห็นเงาของหลี่ชิงซานล่ะก็...”
“ไม่เพียงแค่แกที่ต้องตาย แม้แต่ชีวิตของไอ้เด็กผังเหยียนนั่น ฉันก็จะเอา!”