เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ระยะสมบูรณ์...”
หลี่ชิงซานค่อยๆ อ้าปาก น้ำเสียงแหบแห้ง
แววตาในดวงตาที่ด้านชาค่อยๆ ฟื้นคืนกลับมาทีละน้อย
“บำเพ็ญทุกรกิริยามาแรมปี ในที่สุดก็มาถึงจุดสูงสุดเสียที”
หลี่ชิงซานบังเกิดความสะท้อนใจนับหมื่นแสน สายตาเจือแววเคว้งคว้าง
คนทั้งโลกต่างบอกว่าเขาคือ ‘อัจฉริยะมังกรแท้’ ทว่าไม่มีวันมีใครล่วงรู้ได้เลย
เบื้องหลังของคำสี่คำนี้ คือความพยายามที่สั่งสมมาทีละเล็กละน้อยตลอดการบำเพ็ญทุกรกิริยานับปีไม่ถ้วน
ตลอดระยะเวลา 2 ปี เพื่อฝึกฝน 《เก้าวัฏสุริยันเพลิง》 หลี่ชิงซานจำไม่ได้แล้วว่าในมิติยุทธ์ เขาต้องนั่งอยู่อย่างแห้งแล้งมานานกี่เดือนกี่ปีกันแน่
“เก้าวัฏขึ้นสวรรค์ ก้าวสุดท้ายยังเดินไม่เสร็จสิ้น จะเกียจคร้านไม่ได้!”
ความคิดนับหมื่นแสนพลันหวนคืนสู่ก้นบึ้งดวงตา ก่อนจะสลายไปอย่างไร้ร่องรอย