กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียพั่วมีสีหน้าสับสน สายตาไล่ขึ้นไปตามขั้นบันได จ้องพระน้อยที่นั่งขัดสมาธิอยู่พลางพึมพำ
“เป็นไปได้ยังไง? พลังขององค์เหนือหัวจะถูกจันทราเย็นกดข่มได้ยังไง?”
“โยม ถุย! ไอ้เศษสวะต่างเผ่าพันธุ์!”
พระน้อยสุยซินลุกขึ้น โบกมือร้องตะโกนว่า
“พูดให้ดังกว่านี้หน่อยสิ! ข้างบนลมแรง อาตมาได้ยินไม่ชัด!”
พรูด!
หยางเสี่ยวอวี้หลุดหัวเราะออกมา เธอมองชายหนุ่มถือดาบแล้วเอ่ยอย่างทึ่งๆ
“ใช้ความชั่วร้ายปราบความชั่วร้าย นายคิดได้ยังไง?”
ระหว่างพูด สายตาของเธอก็เลื่อนไปจับอยู่ที่มือขวาของอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว ผลไม้สีทองอร่ามสะดุดตาเป็นพิเศษ
หลี่ชิงซานเลิกคิ้วแล้วโยนเบาๆ “ผลกระดองเต่า” ลอยขึ้นไปบนฟ้า ก่อนตกลงในมือพระน้อย