เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“หันยานกลับ กลับบ้าน!”
ถ้อยคำสั้นๆ เพียงสี่คำทำให้ดวงตาของทุกคนเป็นประกายขึ้นในชั่วพริบตา
เสียงโห่ร้องยินดีระเบิดขึ้นทันที ดังกึกก้องไปทั่วทุกมุมของยานดาราหลายหมื่นลำ
“ได้กลับบ้านแล้ว! ไม่ต้องเร่ร่อนไปในอวกาศแล้ว!”
“เทพชั่วร้ายกับต่างเผ่าพันธุ์ สุดท้ายก็พ่ายแพ้ให้กับอัจฉริยะเผ่ามนุษย์ของเราอยู่ดี!”
“คิดไม่ถึงเลยว่าครึ่งปีมานี้จะเกิดเรื่องขึ้นมากมายขนาดนี้?”
“ตอนเด็กนายไม่ได้เรียนประวัติศาสตร์หรือไง? ภัยคุกคามจากเทพชั่วร้ายกับต่างเผ่าพันธุ์มีอยู่ทุกหนทุกแห่งมาตลอด!”
“ว่าแต่หลี่ชิงซานคนนี้เพิ่งเป็นนักศึกษาปีหนึ่งไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงเก่งขนาดนี้?”
“ถามได้! ถ้าเขาไม่เก่ง ดาวจื่ออิงของเราก็คงไม่เหลือแล้ว!”
เสียงพูดคุยดังขึ้นไม่ขาดสาย คนส่วนใหญ่ใช้นิ้วเลื่อนหน้าจอ อ่านประกาศซ้ำไปซ้ำมา