กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“นี่มัน...”
ข่งซือฉีเบิกตากว้าง มือขวากำด้ามกระบี่แน่น
ทว่า มันสายเกินไปแล้ว!
แสงรุ้งขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วในรูม่านตา และมีประกายสีม่วงปรากฏขึ้นจากใจกลางแสงนั้น
ไม่มีเงาร่าง ไม่มีอาวุธ มีเพียงอัสนีที่ฟาดเปรี้ยงลงมา!
ตู้ม!
เสียงระเบิดดังสนั่น ร่างกายแหลกสลายไม่เหลือซาก แสงรุ้งดับวูบไป
บนลานประลองว่างเปล่าไร้ผู้คน ตกอยู่ในความเงียบงัน
เบื้องหลังความว่างเปล่า
ในห้องชมการประลองเงียบกริบจนได้ยินเสียงเข็มตก