กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฝูงวิหคแตกตื่นบินหนี
ใต้ต้นไม้ใหญ่สูงร้อยเมตร สมาชิกเผ่าแมวหูรวมกลุ่มกัน แววตาระแวดระวังถึงขีดสุด
“พวกเผ่ามนุษย์ ยิงศรสัญญาณตรงนี้จริงหรือ?”
มู่คังกลืนน้ำลาย แหงนหน้าขึ้นมองอย่างระมัดระวัง
พุ่มใบของเรือนยอดไม้เขียวชอุ่มหนาทึบ ทว่าด้วยสายตาของเขา ยังพอมองเห็นชัดเจนว่าด้านบนไร้เงาคน
ฟู่ว!
มู่คังลอบถอนหายใจโล่งอกเงียบๆ
“ผู้นำตระกูลรุ่นเยาว์ หนูเขาแหลมมีประสาทดมกลิ่นฉับไวที่สุด มันยืนยันได้ว่าจุดนี้คือที่ยิงศรสัญญาณ เพียงแต่ว่า...”
คนในตระกูลที่กำลังพูดแหงนหน้ามองเรือนยอดไม้เช่นกัน พลางเอ่ยอย่างลังเลว่า
“เผ่ามนุษย์ผู้นั้นน่าจะไม่ได้แตะพื้นดิน แต่บินจากไปโดยตรง หนูเขาแหลมจึงไม่อาจแกะรอยตำแหน่งของเขาได้ จากนี้พวกเราควรทำอย่างไรดี?”