กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลี่ชิงซานเดินฝ่าพายุทรายไปตลอดทาง ก่อนจะกระโจนตัวกระโดดลงไปในถ้ำใต้ดิน
ที่นั่นมีเสียงนกร้องและดอกไม้บาน อากาศอบอวลไปด้วยไอน้ำชื้นแฉะ สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือป่าดิบชื้นผืนหนึ่ง
แม้จะเคยฟังคำอธิบายของจิ่งเซิ่นมาแล้ว แต่หลี่ชิงซานก็ยังอดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าประหลาดใจ
ชั้นผิวของถ้ำใต้ดินไม่ได้ลึกนัก เพียงประมาณร้อยเมตรเท่านั้น แต่การขึ้นลงครั้งนี้กลับให้ความรู้สึกราวกับเป็นโลกสองใบที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
“ต่อให้โลกดาราจะแปลกประหลาดเพียงใด แต่การปรากฏขึ้นของถ้ำใต้ดินนี้ก็ไม่ปกติอย่างแน่นอน!”
หลี่ชิงซานเริ่มเข้าใจความกังวลของจิ่งเซิ่นขึ้นมาบ้างแล้ว ฝีเท้าที่ก้าวเดินเข้าสู่ป่าจึงระมัดระวังมากขึ้น
บริเวณชั้นผิวของถ้ำใต้ดินมีร่องรอยกิจกรรมของมนุษย์อยู่มากกว่า