เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามราตรีสงัด แสงจันทร์กระจ่างสาดส่องลงมาจากท้องฟ้า อาบไล้ไปทั่วทั้งสถาบันการศึกษา
ภายในห้องฝึกซ้อม หลี่ชิงซานค่อยๆ ลืมตาขึ้น ระหว่างคิ้วเผยให้เห็นความเหนื่อยล้าอย่างเต็มเปี่ยม
【ระดับ: ทะลวงขีดจำกัดวัฏที่สี่ 1/100】 → 【ระดับ: ทะลวงขีดจำกัดวัฏที่สี่ 2/100】
“หนึ่งวันเพิ่มความคืบหน้าได้แค่ 1 แต้มแล้วหรือ?”
เมื่อมองดูตัวเลขที่เย็นชาบนหน้าต่างสถานะ คิ้วของหลี่ชิงซานก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
การควบคุมโลหิตปราณอย่างสมบูรณ์แบบและการฝึกวิชานำปราณวันละ 20 รอบ ได้ทำจนถึงขีดจำกัดแล้ว
แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น ก็ยังต้องใช้เวลาอีกกว่าสามเดือนกว่าจะเติมแถบความคืบหน้าให้เต็มได้
“ถ้าอย่างนั้น ซุนเมิ่งจู๋ ซูจื่อเสียน และคนอื่นๆ ไม่ใช่ว่าต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามปีขึ้นไปถึงจะทะลวงขีดจำกัดห้าวัฏได้หรอกหรือ?”
หลี่ชิงซานเลิกคิ้วขึ้น อารมณ์ดีขึ้นเล็กน้อย
อัจฉริยะอย่างซุนเมิ่งจู๋เหล่านั้น ความเข้าใจไม่ได้เพิ่งจะเกิดขึ้นในภายหลัง