กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในโรงงานแห่งใหม่ที่ฐานด้านไกลดวงจันทร์
พื้นผิวสะท้อนแสงโลหะ ดูเย็นเยียบและสว่างไสว
เสียงฝีเท้าของรองเท้าหลายคู่เดินไปมาดังขึ้นเป็นจังหวะ
ลู่จิงมองเวลาบนเครื่องสื่อสาร ก่อนจะมองไปยังประตูเชื่อมมิติที่หมุนวนอย่างเงียบเชียบ นางขมวดคิ้วเป็นระยะ
อาจารย์ท่านอื่นต่างก็ทำท่าทางเช่นเดียวกัน ทุกคนดูร้อนรนอย่างยิ่ง
สำหรับนักศึกษาที่ทะลวงขีดจำกัดวัฏที่หนึ่งหรือสองแล้ว เผ่าวานรเพลิงเขาแดงไม่น่าจะเป็นงานยาก
แต่ทว่าสามชั่วโมงผ่านไปแล้ว กลับยังไม่เห็นใครออกมาเลย?
การที่ล่าช้ามาได้ถึงขนาดนี้ มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวเท่านั้น
“อาจารย์คะ พวกเขาไม่ออกมานานขนาดนี้ ต้องเจอสัตว์ประหลาดระดับสูงแน่เลยค่ะ”
“ผมทราบแล้ว”