เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าตรู่วันที่ 31 กรกฎาคม
บนสนามหญ้าของโรงเรียนมัธยมหมายเลข 47 ยานอวกาศสีเงินขาวลำหนึ่งที่มีความยาวกว่า 100 เมตรจอดนิ่งสนิทอยู่
นักเรียนมัธยมปลายปีสามกว่า 1,000 คน และนักเรียนจากทวีปเก่าอีก 100 คน ต่างถืออาวุธของตนทยอยขึ้นยาน
หลี่ชิงซานเดินปะปนไปกับฝูงชนแล้วก้าวผ่านประตูยานเข้าไป
ในฐานะยานอวกาศที่รองรับคนได้กว่า 1,000 คน ที่นั่งย่อมไม่กว้างขวางเหมือนยานอวกาศขนาดเล็กในอดีต
ที่นั่งสองแถวเรียงชิดกันทั้งหมด 8 แถว ทอดยาวตั้งแต่หัวยานไปจนถึงท้ายยาน
โหมวอวี่พิงง้าวยักษ์ไว้ข้างตัว ข้างๆ ยังมีที่ว่างอยู่หนึ่งที่ เมื่อเห็นหลี่ชิงซานจึงร้องเรียก
“หลี่ชิงซาน!”
หลี่ชิงซานเหลือบมองเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉย แววตาแฝงความระแวดระวัง เขาเดินผ่านโหมวอวี่ไปนั่งข้างโจวอวิ๋นเจ๋อที่แถวหลังทันที
หืม?