เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าตรู่ แสงยามเช้าสาดส่องมาจากขอบฟ้า ลอดผ่านหน้าต่างลงมาทาบทาบนร่างที่กำลังนั่งขัดสมาธิ
เปลือกตาขยับเบาๆ แล้วค่อยๆ ลืมขึ้น หน้าต่างสถานะมายาแวบผ่านไปชั่วพริบตา
【ระดับ: ทะลวงขีดจำกัดสองวัฏ 100/100】
การโคจรขับเคลื่อนโลหิตปราณรอบสุดท้ายสิ้นสุดลง แถบความคืบหน้าเต็มเปี่ยมแล้ว
หลี่ชิงซานกวาดสายตามองไปยังกล่องที่เปิดอยู่ตรงหน้า
ของเหลวผลึกม่วง 10 ขวดวางเรียงรายอยู่อย่างเงียบสงบ ส่องแสงเรืองรองสีม่วงระยิบระยับ ราวกับเป็นอัญมณีเหลว
“ทุกสิ่งพร้อมสรรพ ขาดเพียงลมบูรพา”
หลี่ชิงซานพึมพำออกมาเบาๆ ก่อนจะหลับตาทั้งสองข้างลงอีกครั้ง แล้วจมมโนจิตดิ่งลึกลงสู่ภายในร่างกาย
โลหิตปราณไหลเวียนอย่างเงียบเชียบ ประหนึ่งแม่น้ำลำธารและทะเลสาบที่แผ่กระจายไปทั่วร่าง
เจตจำนงค่อยๆ ลอยเด่นขึ้นสูง ราวกับมหาสุริยันแขวนเด่นอยู่กลางเวหา!