เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พี่ซาน เจ๋งเป้ง!!!”
จ้าวหงโจวตะโกนร้องด้วยความตื่นเต้น กระโดดโลดเต้นสูงสามเมตร สองมือโบกสะบัดอย่างบ้าคลั่งราวกับลิงกอริลลาตัวใหญ่
อวี๋เหล่ยและหงเชียนถูกเสียงตะโกนปลุกให้ตื่น ทั้งสองมองหน้ากันแล้วอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
ภาพเหตุการณ์นี้ดูคุ้นตาเหลือเกิน
ตอนที่อยู่ในโรงอาหารโรงเรียนมัธยมอู่อี้ที่หนึ่ง จ้าวหงโจวก็เคยตื่นเต้นแบบนี้เช่นกัน เขาคิดจะยืนขึ้นบนโต๊ะเพื่อพูดจา แต่ถูกทั้งสองคนดึงตัวเอาไว้
ครั้งนี้ไม่ต้องทำแบบนั้นแล้ว เพราะที่นี่คือสนามเหย้าของพวกเขาเอง!
จ้าวหงโจวโห่ร้องอย่างเต็มที่เพื่อระบายความตื่นเต้น เพื่อนนักเรียนรอบข้างต่างก็ติดเชื้อความรู้สึกนั้นไปด้วย ใบหน้าเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น
“หลี่ชิงซาน! อันดับหนึ่งแห่งทวีปเก่า!”
“อันดับหนึ่งแห่งทวีปเก่าต้องเป็นของโรงเรียนลั่วอิงเรา!”
“ก้าวกระโดดสองระดับรวด บดขยี้โจวอวิ๋นเจ๋อ! นี่คือพลังที่แท้จริงของหลี่ชิงซาน!”