กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“นายรู้แจ้งอีกแล้วหรือ?”
ว่านเค่อซานลุกขึ้นยืนด้วยความประหลาดใจ สีหน้าดูไม่ออกว่ากำลังคิดอะไร
เป็นอย่างที่เขาคาดไว้จริงๆ!
เมื่อวานตอนอยู่บนรถไฟ
หลี่ชิงซานก็มีสีหน้าและน้ำเสียงแบบเดียวกันนี้ ตอนที่พูดว่ารู้แจ้ง “เคล็ดลับในคืบ” เล็กน้อย
เดิมทีเขาทำเพียงแค่นหัวเราะ แต่ไม่ถึงหนึ่งคืน หลี่ชิงซานก็รู้แจ้งได้จริงๆ!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ดวงตาของว่านเค่อซานก็เป็นประกาย แววตาเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น
“นายจะทะลวงผ่านได้เมื่อไหร่? พรุ่งนี้? หรือมะรืนนี้?”
“เอ่อ...”
หลี่ชิงซานชะงักไปเล็กน้อย ไม่นึกว่าว่านเค่อซานจะ “เชื่อมั่น” ในตัวเขาขนาดนี้ ทำได้เพียงโบกมืออย่างจนใจ