กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สีหน้าของฟู่หวู่มืดมนลงทันที เขาแค่นเสียงเย็นชา
“ฟู่เหวิน นายตั้งใจมาหาฉันถึงที่นี่ เพื่อจะมาเยาะเย้ยฉันงั้นเหรอ?”
“หมายความว่ายังไง?” ฟู่เหวินชะงักไปเล็กน้อย ขมวดคิ้วถามอย่างสงสัย
“นายไม่ได้อันดับหนึ่งเหรอ? หลินฝานจากเมืองอู่หยวนคนนั้นเก่งขนาดนั้นเลยเชียว?”
“หลินฝาน?”
ฟู่หวู่สังเกตสีหน้าของฟู่เหวินอย่างละเอียด เมื่อแน่ใจว่าอีกฝ่ายไม่ได้แกล้งทำ ก็อดไม่ได้ที่จะแค่นหัวเราะออกมา
“ฟู่เหวิน พ่อส่งนายไปที่เมืองลั่วอิงนี่ไม่ผิดจริงๆ ด้วย!”
“ระดับอย่างนาย ฉันว่าแม้แต่ตำแหน่งผู้จัดการใหญ่ก็ยังไม่คู่ควรเลย”
“อย่าลืมสิว่าฉันเป็นพี่ชายนายนะ!” สีหน้าของฟู่เหวินมืดมนลงเช่นกัน เขาพูดอย่างไม่พอใจ
“มีอะไรก็พูดมา อย่ามาอ้อมค้อมกับฉัน!”