กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฉันน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?”
ด้านนอกโรงอาหาร หลี่ชิงซานลูบจมูกอย่างเก้อเขิน เขาถึงกับไม่พกดาบมาเพื่อไม่ให้เพื่อนนักศึกษาตื่นผวา
“พี่ซาน คนกันเองทั้งนั้น เลิกแกล้งทำเป็นไม่รู้ได้แล้ว”
จ้าวหงโจวกลอกตาแล้วบ่นอย่างระอา
ภาพเหตุการณ์ในมิติประลองแบบนั้น ใครเห็นแล้วจะไม่กลัวบ้าง?
โชคดีที่เขากับหงเชียนหนีไปไกลพอ แถมพลังอำนาจยังอ่อนด้อย จึงถูกคนอื่นฆ่าตายไปเสียก่อน
ไม่อย่างนั้น...
จ้าวหงโจวกับหงเชียนหันไปมองอวี๋เหล่ยโดยไม่รู้ตัว แววตาเต็มไปด้วยความเห็นใจ
อวี๋เหล่ยรอดอยู่จนถึงช่วงสุดท้ายได้เพราะวิชาตัวเบา แต่ก็ตายอย่างน่าอนาถที่สุดเช่นกัน
“มองอะไรกัน!” อวี๋เหล่ยหน้าบึ้งทันที