กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ทำไมถึงเป็นนาย?”
จงเซียนขมวดคิ้วเล็กน้อย ในดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัยและไม่เข้าใจ
ทั้งที่ก่อนหน้านี้เพิ่งจะคิดว่าหลี่ชิงซานเป็นพวกหางแถว เลยไม่กล้าถามถึงอันดับ ไม่นึกเลยว่าพอเข้ามาในมิติยุทธ์ปุ๊บ ก็มาเจอกันปั๊บ
“ดูท่าก่อนหน้านี้ฉันจะประเมินนายต่ำไป น่าเสียดายนะ...” สีหน้าประหลาดใจบนใบหน้าจงเซียนจางหายไป ริมฝีปากแดงระเรื่อเอ่ยขึ้นเบาๆ
“ดวงนายไม่ดีเองที่ดันมาจับคู่เจอกับฉัน”
“ไม่เห็นจะมีอะไรไม่ดีเลย” หลี่ชิงซานส่ายหน้าหัวเราะเบาๆ เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจว่า
“ได้รุ่นพี่มาช่วยชี้แนะ ถือเป็นเกียรติของผมแล้วครับ”
จงเซียนขมวดคิ้วแน่นขึ้นไปอีก จ้องมองใบหน้าของหลี่ชิงซานเขม็ง
แม้ปากจะพูดว่า “เป็นเกียรติ” แต่สีหน้าของเขากลับดูไม่ใส่ใจเลยสักนิด