เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลี่ชิงซานเหยียบลงบนหัวของสัตว์ร้าย สายตาทอดมองลงต่ำ
ในวินาทีที่ชายวัยกลางคนในชุดสูทสิ้นใจ ผิวหนังบนร่างก็แห้งเหี่ยวและเหี่ยวย่นลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ราวกับมีตัวตนที่มองไม่เห็นกำลังกลืนกินเลือดเนื้อของเขาอย่างต่อเนื่อง
แม้แต่หัวของสัตว์ร้ายที่อยู่ใต้เท้าก็เหลือเพียงหนังหัวที่แห้งกร้าน
“ความเร็วในการสังเวยเพิ่มขึ้นอีกแล้ว...”
หลี่ชิงซานพึมพำเบาๆ สายตาพลันหดเกร็ง
หมอกโลหิตบางๆ กำลังซึมออกมาจากพื้นและลอยสูงขึ้นไป
หลี่ชิงซานเงยหน้าขึ้นฉับพลัน กวาดสายตามองไปรอบๆ
ไม่ใช่แค่ใต้เท้า แต่พื้นทั่วทั้งห้องโถงถูกปกคลุมไปด้วยหมอกโลหิตจนหมดสิ้น
แสงสีเลือดจางๆ ส่องประกายอยู่ในหมอก หมอกโลหิตทั้งหมดราวกับมีชีวิต กำลังพุ่งพล่านและรวมตัวกันไปยังเวทีประลองกลางห้องโถง
เพียงสิบกว่าวินาที ก้อนเนื้อบิดเบี้ยวขนาดสามเมตรก็ปรากฏขึ้นกลางเวที