กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลี่ชิงซานสูดลมหายใจเข้าลึก เดินออกจากแถวมาหยุดยืนอยู่หน้ากำแพงแสง
หลังจากจินตนาการมานาน พอถึงเวลาจริงกลับรู้สึกสงบลงอย่างประหลาด
“หลอมกายาขั้นที่สิบเอ็ด” มีอยู่จริงหรือไม่ ทดสอบเสร็จเดี๋ยวก็รู้!
ความคิดแล่นผ่าน เท้าขวากระทืบลงพื้นอย่างแรง
ตู้ม!
เสียงทุ้มดังขึ้น ร่างกายพุ่งทะยานออกไปราวกับอัสนีกัมปนาท
พละกำลังจากขาทั้งสองข้างถูกปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มที่ ลมกรรโชกหวีดหวิวอยู่ข้างหู
ทว่า ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาวิ่งเล่นอย่างใจลอย
เพียงไม่กี่ก้าว กำแพงแสงตรงหน้าก็อยู่ใกล้แค่เอื้อม
หลี่ชิงซานก้าวเท้าลง หยุดแรงพุ่งไปข้างหน้าอย่างกะทันหันก่อนจะบิดฝ่าเท้า