กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 224 ทารกถูกทอดทิ้ง
บิดาของเจียงอวี้ตามมาติด ๆ เขาค่อมแผ่นหลังที่เคยเหยียดตรงมาครึ่งค่อนชีวิต ก้มศีรษะลงอย่างซมซาน คุกเข่าอ้อนวอนขอความเมตตาไปด้วยกัน ท่าทีต่ำต้อยถึงที่สุด “จิ่วเหนียง พวกเราสองสามีภรรยารู้ซึ้งถึงความผิดและสำนึกเสียใจแล้ว บัดนี้ตระกูลเจียงล่มสลายลงโดยสิ้นเชิง อวี้เอ๋อร์ก็ได้รับผลกรรมอย่างแสนสาหัสแล้วเช่นกัน
ขอเจ้ารับฟังคำขอ เห็นแก่เยื่อใยเก่าก่อนโปรดยกมือไว้ไมตรี อนุญาตให้ผู้เฒ่าทั้งสองเช่นพวกเราได้พำนักรักษาคฤหาสน์หลังนี้เพื่อใช้ชีวิตบั้นปลายอันโรยรา ชั่วชีวิตนี้พวกเราจะจุดธูปกราบไหว้ทุกเมื่อเชื่อวัน รำลึกถึงพระคุณที่ประทานชีวิตใหม่ของเจ้า!”
ทั้งสองคร่ำครวญร่ำไห้ทุกถ้อยคำ อ้อนวอนขอความเมตตาทุกประโยค หวังลม ๆ แล้ง ๆ ว่าจะอาศัยสภาพตกอับสิ้นเนื้อประดาตัวนี้ เพื่อเรียกร้องความสงสารเวทนาจากซูจิ่วเหนียง
ซูจิ่วเหนียงทอดสายตาเย็นเยียบมองลงไปยังคนทั้งสองที่คุกเข่าขอความเมตตาอยู่เบื้องล่างบันได ในใจหามีระลอกคลื่นใด ๆ แม้เพียงครึ่งส่วนไม่ หลงเหลือเพียงความกระจ่างแจ้งและเย็นชาแข็งกร้าว