เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 215 จิ่วเหนียงจริงเท็จ
ยามนี้ หลี่เฉิงจิ่นที่ยืนสงบนิ่งมาโดยตลอดพลันเอ่ยปากขึ้นอีกครา น้ำเสียงเย็นชาแฝงไอหนาวเหน็บเสียดกระดูก กดทับลงมาเป็นระลอก ปิดตายทุกเส้นทางถอยของเจียงอวี้จนสิ้นเชิง
“บัณฑิตหลวงเจียง แม่นางซูใส่ร้ายเจ้าหรือไม่ ข้าสามารถช่วยเป็นพยานให้ได้สักเรื่องสองเรื่อง”
สายตาของเขากวาดมองเจียงอวี้อย่างเย็นชา ก้นบึ้งดวงตาไร้ซึ่งไออุ่นแม้เพียงครึ่งส่วน “วันคล้ายวันเกิดของท่านแม่ข้าเมื่อปีก่อน เจ้าเคยมาคารวะแสดงความยินดีถึงหน้าประตู มอบผ้าเค่อซือฝีมือประณีตยอดเยี่ยมสองพับเป็นของขวัญอวยพรวันเกิด”
“ครานั้นข้าเห็นลวดลายผ้าเค่อซือวิจิตรบรรจง เนื้อผ้าชั้นเลิศยากจะพานพบ จึงเอ่ยปากถามเจ้าเป็นพิเศษ ว่าผ้าเค่อซืออันยอดเยี่ยมเช่นนี้มาจากที่ใด เจ้าบอกซื่อจื่อด้วยปากของตนเอง ว่าเป็นทรัพย์สินส่วนตัวที่เป็นสินเดิมเจ้าสาวของฮูหยินในเรือนเจ้า”