กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 207 เข้าเมืองหลวง
น้ำเสียงของฉินซื่อทั้งจริงใจและเด็ดเดี่ยว ไม่ยอมถอยให้แม้แต่กึ่งส่วน
ซูจิ่วเหนียงมองดูความจริงใจอันเปี่ยมล้นและความเด็ดเดี่ยวในดวงตาของนาง ในใจพลันปั่นป่วนด้วยความขมขื่น ถ้อยคำทัดทานหมื่นพันคำจุกแน่นอยู่ที่ลำคอ สุดท้ายก็มิอาจเอ่ยออกมาได้
นางนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ในที่สุดก็พยักหน้าเบา ๆ ยอมประนีประนอมอย่างจำนน “ได้ เช่นนั้นเจ้าก็ไปกับข้าด้วยกัน”
เดิมทีการเข้าเมืองหลวงครั้งนี้ นางเพียงอยากพาหานซิงกับอวี้หลานไปด้วย ให้คนติดตามมีน้อยที่สุดเพื่อจะได้ไม่เป็นภาระ
บัดนี้เพิ่มฉินซื่อมาอีกคน แม้จะเพิ่มความยุ่งยากขึ้นมาบ้าง ทว่าก็เพิ่มความอบอุ่นใจอันสนิทแนบแน่นมาอีกส่วนหนึ่งเช่นกัน
นายบ่าวทั้งสองจึงเริ่มลงมือเก็บสัมภาระทันที อวี้หลานก็รีบเข้ามาช่วย สามคนช่วยกันจัดข้าวของให้เข้าที่
ลุถึงยามเย็น อาทิตย์อัสดงคล้อยต่ำ แสงสายัณห์สีส้มอบอุ่นทอดทับไปทั่วพื้นอิฐสีเขียวของคฤหาสน์ตระกูลซู ขจัดความจอแจในยามกลางวันจนสิ้น เติมความเงียบสงบเข้ามาหลายส่วน