ตอนที่ 192 พบพานคนคุ้นเคยอีกครา

ตอนที่ 192 พบพานคนคุ้นเคยอีกครา

รถม้าควบทะยานตลอดทาง เพียงไม่นานก็หยุดลงอย่างมั่นคงที่ด้านนอกประตูศาลาว่าการเจียงหนิง

ประตูสีชาดของศาลาว่าการดูเคร่งขรึม สิงโตหินตั้งตระหง่าน เมื่อเทียบกับความคึกคักของบ้านเรือนตามตรอกซอกซอยแล้ว ที่นี่มีกลิ่นอายความน่าเกรงขามทำให้ผู้คนยำเกรงเพิ่มขึ้นหลายส่วน

เหยียนซานลงจากรถก่อนเป็นคนแรกแล้ววางม้านั่งเหยียบลงอย่างมั่นคง ก่อนจะเอ่ยรายงานเสียงเบา “คุณหนู ถึงแล้วขอรับ”

ซูจิ่วเหนียงพยักหน้าเล็กน้อย ยกมือเลิกม่านรถขึ้น แล้วก้าวลงจากรถม้าอย่างเชื่องช้า

เสื้อยาวสีเรียบของนางปัดผ่านพื้นหินสีเขียว ทรวดทรงระหงสง่างาม ย่างก้าวสุขุมไม่รีบร้อน ไร้ซึ่งความประหม่าหวาดหวั่นเฉกเช่นพ่อค้าทั่วไปยามเข้าพบทางการแม้แต่น้อย

เจ้าหน้าที่ศาลาว่าการที่รออยู่ก่อนแล้วก้าวขึ้นหน้านำทาง ค้อมกายเอ่ยว่า “คุณหนูซู เชิญตามข้าเข้ามาด้านในขอรับ”