เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 189 ได้รับมอบป้ายบัญชา
ไท่ฟู่หรงครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะยกมือหยิบป้ายบัญชาไม้สีเข้มลงลายทองลงยาอันหนึ่งบนโต๊ะขึ้นมา
ตัวป้ายหนาหนักได้รูป ด้านหน้าสลักอักษรทองลงยาคำว่า “จวนไท่ฟู่” สามตัว เป็นตราส่วนตัวของผู้ใกล้ชิดเฉพาะของจวน มีไว้เพื่อให้ไท่ฟู่ใช้ไหว้วานเรื่องสำคัญเป็นการส่วนตัวและติดต่อกับท้องที่โดยเฉพาะ ขุนนางท้องถิ่นและคหบดีชนบทเพียงเห็นก็ย่อมรู้ซึ้งถึงความสำคัญ ไม่มีผู้ใดกล้าเฉยเมยละเลยแม้แต่น้อย
ไท่ฟู่หรงยื่นป้ายบัญชาส่งให้เขา สีหน้าเคร่งขรึมกำชับว่า “ป้ายบัญชานี้คือตราส่วนตัวของจวนข้า จำกัดให้ใช้เพียงเรื่องส่วนตัวในการติดต่อประสานงานผ้าเค่อซือครานี้เท่านั้น
เจ้าถือมันไว้ ก็สามารถเป็นตัวแทนข้าไปเจรจากับคนของจวนเจียงหนิงได้ ขุนนางท้องถิ่นจะเห็นแก่หน้าตาของข้า และอำนวยความสะดวกให้แก่เจ้าบ้าง
ทว่าเจ้าต้องจำให้มั่น อย่าได้อาศัยชื่อของข้าไปทำเรื่องเหลวไหลตามอำเภอใจเป็นอันขาด เมื่อสะสางธุระเสร็จสิ้นแล้ว ก็จงรีบนำมาคืนข้าทันที”