กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 185 สืบความ
ไท่ฟู่หรงได้ยินเช่นนั้น ดวงตาก็พลันเป็นประกาย ยกมือขึ้นตบหน้าผากตนเบา ๆ เมื่อหันไปมองเจียงอวี้ น้ำเสียงก็เจือแววยิ้มแย้มขึ้นหลายส่วน “เจ้าดูความจำข้าสิ บัณฑิตหลวงเจียง เจ้าเองมิใช่คนเจียงหนิงหรอกหรือ”
ในใจของเจียงอวี้พลันบีบรัด ร้องในใจว่าแย่แล้ว ทว่าทำได้เพียงแสร้งทำเป็นสงบนิ่ง โค้งกายตอบไปว่า “เรียนท่านไท่ฟู่ นักศึกษาเป็นคนเจียงหนิงจริงขอรับ เพียงแต่จากบ้านเกิดไปเล่าเรียนตั้งแต่เยาว์วัย ยามนี้รับราชการอยู่ในเมืองหลวง ก็นับว่ามิได้กลับไปนานมากแล้ว”
เขาจงใจเน้นเสียงตรงคำว่า “มิได้กลับไปนานมากแล้ว” เพียงหวังจะหลีกเลี่ยงการซักไซ้ไล่เลียงของไท่ฟู่หรงที่จะตามมา