ตอนที่ 170 ส่งมอบอย่างสมบูรณ์แบบ

ตอนที่ 170 ส่งมอบอย่างสมบูรณ์แบบ

ซูจิ่วเหนียงยกมือขึ้นปาดรอยน้ำตา ปลายนิ้วเย็นเฉียบ ในก้นบึ้งของหัวใจคล้ายถูกบางสิ่งอุดตันไว้ อึดอัดจนใจหวิว แม้แต่ลมหายใจก็ยังรู้สึกติดขัดอยู่บ้าง

เดิมทีนางคิดจะจรดพู่กันเขียนจดหมายตอบกลับไปหาเขา ทว่าก็ไม่รู้ว่าควรกล่าวอันใด จึงตัดใจนำจดหมายใส่กุญแจเก็บไว้ในตู้ตรงหน้าเตียงโดยตรง ปล่อยให้กาลเวลาเป็นสิ่งตัดสินทุกอย่าง

หลังจากเรื่องจดหมายผ่านพ้นไป แม้ซูจิ่วเหนียงจะมีอาการเหม่อลอยอยู่บ้างเป็นครั้งคราว ทว่าไม่เคยละเลยกิจการของโรงทอเลยแม้แต่น้อย

นางยังคงตรากตรำทั้งวันทั้งคืน ด้านหนึ่งก็คอยสอนสั่งช่างทอผ้าขัดเกลาทักษะอย่างใส่ใจ อีกด้านหนึ่งก็ลงมือเร่งผลิตตามคำสั่งซื้อด้วยตนเอง ไม่กล้าเฉื่อยชาแม้แต่เสี้ยวเดียว