กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 166 ผ้าเค่อซือสำเร็จ
ในช่วงเวลาต่อมา หานซิงมิได้เอ่ยถึงข่าวคราวของหลี่เฉิงจิ่นต่อหน้าซูจิ่วเหนียง และซูจิ่วเหนียงก็มิได้เอ่ยถามเช่นกัน
ยามกลางวัน นางเฝ้าอยู่หน้ากี่ทอผ้า คอยขบคิดใคร่ครวญเทคนิคบนตำราภาพการทอผ้าเค่อซือซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตั้งแต่การสอดเส้นไหม การผูกเส้นไหม ไปจนถึงการยกเส้นยืนเผยเส้นพุ่ง ทุกรายละเอียดล้วนฝึกฝนซ้ำไปซ้ำมา แม้ปลายนิ้วจะถูกเส้นไหมเสียดสีจนแดงก่ำและขึ้นรอยด้านบาง ๆ ก็ไม่เคยเกียจคร้านแม้เพียงครึ่งส่วน
ยามค่ำคืน นางนั่งอยู่ตรงหน้าโคมกล้วยไม้ดวงนั้น คอยจัดแจงรายการบัญชีของโรงทอ วางแผนการค้าขายในวันข้างหน้า เก็บซ่อนความห่วงหาและความกังวลใจทั้งมวลไว้ก้นบึ้งของหัวใจอย่างเงียบงัน แล้วแปรเปลี่ยนเป็นพละกำลังในการก้าวเดินต่อไป