เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 159 ใจหวั่นไหวไม่รู้ตัว
หลี่เฉิงจิ่นตั้งสติ สะกดกลั้นอารมณ์แปลกประหลาดที่พลุกพล่านอยู่ในใจอย่างฝืนทน เงยหน้าขึ้นสบตากับซูจิ่วเหนียง สุ้มเสียงนุ่มนวล “ข้ามาในวันนี้ ความจริงแล้วมิได้มีเรื่องสลักสำคัญอันใด”
พอสิ้นเสียง แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังชะงักไปเล็กน้อย แววตาพาดผ่านความลนลานที่ยากจะสังเกตเห็น
ตัวเขาเองก็บอกไม่ถูกเช่นกันว่าเหตุใดจึงมา
นับแต่ซูจิ่วเหนียงก้าวออกจากศาลาว่าการ เขาก็พะวงถึงนางอยู่ตลอดเวลา ในที่สุดก็อดรนทนไม่ไหว ดั้นด้นมาหาในราตรีสงัด
ซูจิ่วเหนียงได้ยินดังนั้น แววตาพาดผ่านความประหลาดใจ เงยหน้าขึ้นน้อย ๆ ระหว่างคิ้วและตามีแต่ความสงสัย “ซื่อจื่อล้อเล่นแล้ว ท่านแบกรับภาระหน้าที่ขุนนางตรวจการอันหนักหน่วง ราชการรัดตัว เหตุใดจึงจะมาโดยไร้สาเหตุได้เล่าเจ้าคะ”