ตอนที่ 147 ตัดสินลงโทษ

ตอนที่ 147 ตัดสินลงโทษ

ร่างกายของฉินซื่อพลันเกร็งแน่น ขยับตัวเข้ามาขวางเบื้องหน้าซูจิ่วเหนียงตามจิตสำนึก

หานซิงก็ก้าวเข้ามาขวางอีกด้านทันที สีหน้าตื่นตัวระแวดระวังขณะมองไปยังทิศทางของประตูใหญ่ มือแตะกระบี่ข้างเอวไว้เงียบ ๆ แววตาเต็มไปด้วยการเตรียมพร้อมรับมือ

ทว่าซูจิ่วเหนียงกลับยังคงนั่งนิ่งไม่ไหวติง แววตาไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ราวกับคาดการณ์ไว้ล่วงหน้านานแล้วว่าช่วงเวลานี้จะต้องมาถึง

“เปิดประตูเถิด” ซูจิ่วเหนียงเอ่ยขึ้นแผ่วเบา น้ำเสียงราบเรียบไร้ระลอกคลื่น “หลบอย่างไรก็หลบไม่พ้น แทนที่จะปล่อยให้พวกเขาพังประตูเข้ามาจนกลายเป็นข้อครหา สู้เผชิญหน้าอย่างสงบยังจะดีกว่า”

แม้หานซิงจะไม่เต็มใจ แต่ก็จำต้องก้าวไปข้างหน้าตามคำสั่ง แล้วค่อย ๆ เปิดประตูใหญ่ของเรือนเก่าออก