เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 131 ปล่อยพวกเขาไป
สวีจงยามนี้ใจคอว้าวุ่น สับสนกระสับกระส่าย ไฉนเลยจะมีกะจิตกะใจตอบคำถามของบ่าวรับใช้ เขาผลักบ่าวผู้นั้นออกไปอย่างแรง พลางตวาดเสียงกร้าว “อย่าได้พูดจาไร้สาระ! เรื่องของข้าใช่สิ่งที่เจ้าจะมาคอยสอดรู้สอดเห็นได้ตามใจชอบหรือ หากยังกล้าพล่ามมากความอีก ระวังหนังของเจ้าเอาไว้ให้ดี!”
บ่าวรับใช้ถูกอานุภาพของเขาข่มขวัญจนสะดุ้งถอยหลังไปสองก้าว รีบตอบรับละล่ำละลัก “ขอรับ ขอรับ บ่าวจำใส่ใจแล้ว บ่าวไม่กล้าอีกแล้วขอรับ!”
พอกล่าวจบ มันก็วิ่งลนลานคลานกระเซอะกระเซิงกลับไปยังห้องเฝ้าประตู ลงกลอนประตูแน่นหนา มิกล้าส่งเสียงอันใดออกมาอีกแม้แต่น้อย
สวีจงมองแผ่นหลังของบ่าวรับใช้ที่วิ่งหนีเตลิดไปอย่างทุลักทุเล ก็ไม่มีแก่ใจจะเอาความอันใด เขาเอามือยันกำแพง ค่อย ๆ ก้าวเดินมุ่งหน้าไปยังเรือนหลักทีละก้าว