กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 122 คำเตือน
ตลอดทาง ทั้งสองเดินเคียงคู่กันไป สายลมยามค่ำพัดปะทะใบหน้า นำพาความหนาวเหน็บเสียดแทงกระดูกมาด้วยหลายส่วน
หลินยวนยังคงรักษาระยะห่างไว้ครึ่งก้าวเช่นเดิม คอยปกป้องอยู่ข้างกายนางเงียบ ๆ จนกระทั่งส่งนางถึงหน้าประตูเรือนเก่าตระกูลซู จึงค่อยหยุดฝีเท้าลง
“คุณหนูซู ส่งท่านเพียงเท่านี้” หลินยวนค้อมกายคารวะ น้ำเสียงอ่อนโยน “ยามราตรีไม่ปลอดภัย วันหน้าหากเจ้ากลับดึก จงหาคนมาเป็นเพื่อน อย่าได้เดินตามลำพังคนเดียวเลย”
ซูจิ่วเหนียงพยักหน้า เอ่ยเสียงเบา “ขอบคุณมือปราบหลิน ลำบากท่านแล้ว ระหว่างทางกลับ ท่านเองก็ระวังตัวให้มากด้วย”
หลินยวนขานรับคำว่า “ตกลง” ทว่ามิได้จากไปทันที เพียงยืนอยู่กับที่ มองดูซูจิ่วเหนียงเดินเข้าไปในประตูใหญ่ของเรือนเก่า
จนกระทั่งร่างบอบบางสายนั้นลับหายไปจากสายตา จึงค่อย ๆ หมุนตัวกลับ