กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 117 ลูกค้าเก่ามาเยือน
ซูจิ่วเหนียงได้ยินดังนั้น คิ้วก็ขมวดมุ่นขึ้นเล็กน้อย
ในเมื่อหลี่เฉิงจิ่นรับปากแล้วว่าจะต่างคนต่างอยู่ไม่ข้องเกี่ยวกัน ไฉนจึงยังทิ้งหานซิงไว้เล่า
นางนึกว่า การลาจากเมื่อวานคือการตัดขาดกับหลี่เฉิงจิ่นอย่างสิ้นเชิงแล้ว ทว่ากลับคิดไม่ถึงว่าเขาจะยังทิ้งคนไว้เช่นนี้
การปกป้องอย่างเงียบงันเช่นนี้ ทำให้ทะเลสาบในใจที่เดิมทีสงบนิ่งของนางเกิดระลอกคลื่นขึ้นมาอีกครา
ทว่าสำหรับนางแล้ว การมีหานซิงคอยเข้าเวรเฝ้ารักษาอยู่ที่นี่ ย่อมทำให้นางรู้สึกปลอดภัยขึ้นจริง ๆ หากดึงดันจะขีดเส้นแบ่งขีดจำกัดกับเขาโดยการขับไล่หานซิงไป ก็จะยิ่งดูจงใจจนเกินไป
“ในเมื่อเป็นคำสั่งของซื่อจื่อ เช่นนั้นเจ้าก็อยู่ต่อไปเถิด”