กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 490 วิญญาณวีรชนสำนักมาร
เหนือน่านฟ้าสำนักมาร ลู่สวินลอยอยู่กลางอากาศ ท่ามกลางวังวนพลังปราณและโชคแห่งกระบี่อันเข้มข้น
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัว เขาไม่รู้เรื่องเลยสักนิด
เขาไม่รู้ว่าศิษย์พี่ใหญ่ตื่นขึ้นมาแล้วในตอนนี้ และไม่รู้ด้วยว่าศิษย์พี่ใหญ่คิดจะยืมโชคแห่งกระบี่ของเขาเพื่อทะลวงด่านมรณะ
ถ้าจะพูดให้ถูก ก็ไม่ใช่การยืมโชคแห่งกระบี่หรอก แต่เป็นสิ่งที่ลู่สวินแผ่ออกไปรอบข้างต่างหาก
สำหรับเยี่ยนหลีแล้ว มีการเสริมพลังส่วนนี้ก็เพียงพอแล้ว
เดิมทีตามความเร็วปกติ ถ้าเขาอยากจะทะลวงระดับอีกขั้นเพื่อออกจากด่านมรณะ อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาอีกราวสิบปี
แต่คุณสมบัติเสริมพลังที่ติดตัวลู่สวินมา ชดเชยช่องว่างตรงนี้ได้พอดีเป๊ะ
เป็นเรื่องบังเอิญหรือ
ย่อมไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่นอน