กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 488
บนภูเขาจั้งซาน ที่กระบี่เจี้ยนชี่จิ้นส่งเสียงก้องกังวานออกมา ก็เพราะมันหักห้ามใจไม่ไหวจริง ๆ
พอมันส่งเสียงร้องออกไปแล้ว ก็รีบเงียบกริบทันที แถมยังอยากจะแทรกแผ่นดินหนีไปให้พ้น ๆ
ต่อหน้าลู่สวิน มันพยายามรักษาความหยิ่งทะนงของตัวเองไว้ตลอด แต่ช่วยไม่ได้จริง ๆ เพราะพลังโชควาสนาแห่งกระบี่ที่พัดโหมเข้ามาเมื่อกี้ มันทำให้กระบี่คึกคักตื่นเต้นจนแทบทนไม่ไหว!
——ปากบอกไม่เอาไม่เอา แต่เสียงร้องลั่นไม่หยุด
อารมณ์ประมาณนั้นเลย
เจี้ยนชี่จิ้นลอยนิ่งอยู่เหนือยอดเขาจั้งซาน ถึงจะกลั้นเสียงร้องเอาไว้ได้ แต่ตัวกระบี่กลับสั่นเทาไม่หยุด
ความตื่นเต้นบางอย่าง ต่อให้เอามือปิดปากไว้ มันก็ยังเล็ดลอดออกมาจากส่วนอื่นของร่างกายอยู่ดี