0485

ตอนที่ 485 คำว่า 'เซียน' ในเซียนเซิง คือการกล้าเป็นผู้นำหน้าผู้ใด

ที่เขาฉางซานของสำนักมาร หน้าป้ายหลุมศพของกงซูผาน เสิ่นเหยียนนั่งคุกเข่าอยู่กับพื้นโดยไม่ห่วงภาพลักษณ์ เอาแต่พูดพร่ำไปเรื่อยเปื่อย

คำพูดของเขาไม่มีหลักการอะไรเลย นึกอะไรออกก็พูดอย่างนั้น

ช่วงชีวิตของผู้บำเพ็ญชั้นยอดนั้นยาวนานเกินไป ด้วยเหตุนี้ ช่วงเวลาที่พวกเขาอยู่เคียงข้างกันจึงยาวนานเหลือเกิน

วันเวลาที่ยาวนานถึงเพียงนี้ ทำให้ความทรงจำหนักอึ้งเกินจะรับไหว

กระโปรงสีแดงที่สวมอยู่บนตัวเสิ่นเหยียน มองอย่างไรก็ดูน่าขันพิลึก

เดิมทีเขาก็เป็นคนหัวโล้นเตียน ตัวก็เตี้ย ร่างกายก็ล่ำสัน พวกเจ้าของยอดเขาคงเล็งเห็นตรงนี้กระมัง ถึงได้เรียกร้องอะไรที่ไร้เหตุผลและแกล้งกันขนาดนี้