0472

ตอนที่ 472 เรื่องแบบนี้ก็ฟาร์มค่าประสบการณ์ได้ด้วยเหรอ?

เสิ่นเหยียนฟังคำพูดของลู่สวินแล้ว บนใบหน้ารูปไข่ต้มพะโล้นั้นก็ผุดรอยยิ้มเก้อเขินออกมา

เดิมทีเขาก็หน้าตาอัปลักษณ์มากอยู่แล้ว เครื่องหน้ายังเบียดกันแน่น เหมือนเอาตาจมูกปากมาแปะกระจุกรวมกันอยู่บนไข่พะโล้ฟองหนึ่ง พอฝืนยิ้มแห้งๆ แบบนี้ เครื่องหน้าเลยยิ่งดูเบียดเสียดเข้าไปใหญ่ ส่งผลให้ดูทั้งอัปลักษณ์ทั้งตลกยิ่งกว่าเดิม

ความคิดแรกที่แวบขึ้นมาในหัวลู่สวินคือ... หรือว่าข้อตกลงนั่นจะเกี่ยวกับศิลาวิญญาณ?

เจ้าเตี้ยเสิ่นเหยียนคนนี้ขึ้นชื่อเรื่องเป็นไก่เหล็กขี้เหนียว ถอนขนไม่ร่วงสักเส้น ขนตายังเผาจนเกลี้ยง เป็นผู้บำเพ็ญที่ไร้ขนอย่างแท้จริง

ถ้าไปแตะเรื่องเงินๆ ทองๆ เสิ่นเหยียนต้องปวดใจเหมือนโดนมีดกรีดแน่

และพอเหล่าประมุขยอดเขาเห็นเขาปวดใจ ย่อมจะรู้สึกว่า—สะใจโคตรๆ เลยโว้ย!