เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 467 ลูกแก้วเต๋าแห่งสวรรค์
ลูกแก้ววางอยู่กลางฝ่ามือของท่านเซียนเซิง มันให้ความรู้สึกเคออสปั่นป่วนอย่างรุนแรง ด้านในมีกระแสไอหมุนวนอยู่ ทว่ากลับทำให้มองเห็นได้ไม่ชัดเจนนัก
ขนาดของลูกแก้วพอๆ กับลูกแก้วสีเขียวของลู่สวิน เล็กกว่าลูกแก้วสีเขียวนิดหน่อย ถ้าดูจากขนาดแล้ว ก็เป็นแบบที่ฝักกระบี่ชอบพอดี
ขนาดเท่านี้จะทำให้มันรู้สึกเต็มแน่น แต่ก็ไม่ถึงกับคับแน่นจนเกินไป
พอลู่สวินเห็นลูกแก้ว สายตาก็ถูกดึงดูดไปทันที
ไม่มีเหตุผลอื่นใดเลย เพราะกระแสไอในลูกแก้วนี้แม้จะดูเคออสปั่นป่วน แต่สีของมันกลับค่อนไปทางสีดำ
ไม่ว่าจะโทนสี หรือความรู้สึกที่มันแผ่ออกมา ล้วนคล้ายกับทะเลลมปราณของลู่สวินมาก
หากกระแสไอนี้แผ่คลุมฟ้าดินจนเต็มไปทั้งโลก มองไปรอบด้านก็แทบจะเหมือนทะเลลมปราณที่มืดมิดสนิทและเคออสไร้ขอบเขตของลู่สวินไม่มีผิด