กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 460 ชนต่างเผ่าให้ความสำคัญอย่างยิ่ง
นอกสำนักมารแห่งแดนบูรพา จูเก่อไหลฝูหิ้วเส้าจี้ซื่อบินตรงไปข้างหน้า
“เจ้าดูสนใจสำนักมารมากเลยนะ?” จูเก่อไหลฝูเอ่ยถาม
เขาพบว่าพอเส้าจี้ซื่อมาถึงที่นี่ ก็เอาแต่มองสำรวจไปรอบๆ สายตาไม่หยุดนิ่งเลยแม้แต่วินาทีเดียว ดวงตาอันกระจ่างใสข้างเดียวนั้น ถึงกับมีความเป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อย
“ทิวทัศน์ที่นี่งดงามยิ่งนัก” ชายหนุ่มผมขาวโพลนผู้นี้เอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบชราของตน
เส้าจี้ซื่อผู้นี้ นอกจากดวงตาที่กระจ่างใสแล้ว ส่วนอื่นๆ ก็ไม่ต่างอะไรกับคนแก่ใกล้ลงโลงจริงๆ
จูเก่อไหลฝูชะงักไปนิดหนึ่ง เขาไม่รู้ว่าคำพูดของเส้าจี้ซื่อเป็นเรื่องจริงหรือโกหก
ตามความหมายของอีกฝ่าย สิ่งที่เขาสนใจไม่ใช่สำนักมาร แต่เป็นวิวทิวทัศน์บนเขางั้นหรือ