0449

ตอนที่ 449 ท่านลุงอาจารย์ใจป้ำจริง

ลู่สวินมองกล่องไม้ที่ติดยันต์เทพเอาไว้ พอได้ยินเสียงถ่ายทอดลมปราณของท่านเซียนเซิงก็ชะงักไปนิดหนึ่ง “ทิ้งไว้ให้ข้าหรือขอรับ”

เขายิ้มกว้าง ร้องตะโกนในใจ ‘ท่านอาจารย์อาใจป้ำสุดๆ!’

จะพูดยังไงดีล่ะ ตอนก้าวเข้าประตูมา น้ำชาที่รินจากกาน้ำชาสุดวิเศษนั่น ก็ถือเป็นของขวัญแรกพบที่ล้ำค่ามากพอแล้ว

ลองคิดดูสิ ผู้อาวุโสเจอหน้าเด็ก เลื่อนถ้วยชาให้แบบสบายๆ ก็ช่วยให้เด็กทะลวงด่านได้ทันที มาดเท่ระดับนี้ ช่างไม่ธรรมดาเอาเสียเลย

แม้ระหว่างนั้นจะเกิดเรื่องเหนือความคาดหมายขึ้นเล็กน้อยเพราะความพิเศษของลู่สวิน แต่ในสายตาเขา นั่นนับเป็นอุบัติเหตุที่แสนวิเศษ

มาเป็นแขกที่บ้านผู้หลักผู้ใหญ่ กินให้อิ่ม ดื่มให้หนำใจ มันก็ควรจะเป็นแบบนี้ไม่ใช่หรือ

ข้าก็แค่ดื่มจนเกลี้ยงกาเท่านั้นเอง

ค่าประสบการณ์ก้อนโตนี้ ทำให้ลู่สวินรู้สึกว่ามาไม่เสียเที่ยวแล้วจริงๆ

ส่วนกล่องไม้ตรงหน้านี้ เรียกว่าเป็นของแถมที่น่ายินดีเกินคาด