เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 428 เขาคือเกล็ดย้อนของภูเขาหลังสำนัก
ลู่สวินค้ำฝักกระบี่บ่นกะปอดกะแปดอยู่พักใหญ่ ยิ่งด่าตัวก็ยิ่งงอลงเรื่อยๆ จนทรุดเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น แถมยังแทบจะหายใจไม่ออก
คราวนี้เขาบาดเจ็บหนักหนาสาหัสจริงๆ
เอาเนื้อตัวเปล่าๆ ไปรับการโจมตีของอี้เสวียนตรงๆ ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเลย
ถึงตอนนั้นอี้เสวียนจะอ่อนแรงลงมากแล้ว แต่พลังของลำแสงสีม่วงสายนั้นก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าการลงมือเต็มแรงของผู้บำเพ็ญระดับห้าเลยสักนิด
ถ้าเปลี่ยนเป็นมือกระบี่ทั่วไป ป่านนี้คงโดนทะลวงร่างจนตายหยั่งเขียดไปแล้ว
ลู่สวินเอามือข้างหนึ่งยันพื้น อีกข้างกำฝักกระบี่แน่น ก้มหน้าลงและกระอักเลือดออกมาหลายคำ
ลูกปัดสีเขียวคอยหล่อเลี้ยงร่างกายเขาอย่างต่อเนื่อง ช่วยฟื้นฟูอาการบาดเจ็บ ทำให้เขารู้สึกดีขึ้นมาบ้าง
ในเวลานี้ ตรงหน้าลู่สวินมีข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาหลายแถว
[ติ๊ง! ท่านสังหารเผ่าต่างแดน: อี้เสวียน สำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ 5,690,000 แต้ม!]