0426

ตอนที่ 426 ศิษย์พี่หญิงรองปะทะนักบวชลำดับสอง

ป่าไผ่บนภูเขาหลังสำนักมาร เป็นหนึ่งในที่ที่ลู่สวินชอบไปอยู่บ่อยที่สุด

ไม่ว่าจะไปที่ป่าไผ่ตอนไหน เขาก็รู้สึกเสมอว่าป่าไผ่แห่งนี้ช่วยให้ใจสงบ

จนถึงตอนนี้ เขาถึงเพิ่งเข้าใจขึ้นมาว่า ป่าไผ่ผืนนี้จริง ๆ แล้วก็เป็นแค่ป่าไผ่ธรรมดา

ที่ไม่ธรรมดา คือนักพรตหญิงที่นั่งอยู่ข้างในนั้นมาโดยตลอดต่างหาก

ไม่ใช่ว่าป่าไผ่ช่วยให้ใจสงบ แต่เป็นเพราะการได้อยู่ข้างกายนักพรตหญิงที่กำลังหยั่งรู้เต๋าคนนั้น จึงได้รับความสงบเยือกเย็นจากตัวนางมาด้วย

ลู่สวินสบตากับศิษย์พี่หญิงรองจากระยะไกล แววตาของนางสงบนิ่ง เหมือนแอ่งน้ำลึกที่ไร้ระลอกคลื่น แม้จะยังดูเย็นชาห่างเหินเหมือนเคย แต่ลู่สวินสัมผัสได้ถึงความอ่อนโยนในนั้น

ในสายตาลู่สวิน ศิษย์พี่หญิงรองกู้เสี่ยวหม่านเป็นคนที่มีความอดทนสูงมาก และมีนิสัยสุขุมใจเย็น

ไม่อย่างนั้นละก็ ลู่สวินคงไม่กล้าหาเรื่องชวนนางคุยทุกครั้งที่เจอหน้าหรอก...

ทุกคนต่างรู้ดีว่า คนติดอ่างส่วนใหญ่ยิ่งพูดยิ่งรีบร้อน