เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 421 ศิษย์พี่หญิงรอง ผู้ทำลายด่าน
ภูเขาหลังสำนัก ป่าไผ่เล็ก
หลังจากกลับสู่จุดสูงสุดและทะลวงผ่านระดับย่อยมาได้หนึ่งระดับ เหมาหนานเป่ยก็กำลังอยู่ในช่วงลำพองใจ
นางย่องเข้ามาในป่าไผ่เล็กอย่างลับๆ แล้วจู่โจมใส่นักบวชหญิงร่างบางที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนก้อนหินยักษ์อย่างกะทันหัน!
“ลม...ลมปราณรั่วไหลออกมานะ” ศิษย์พี่หญิงรองนั่งอยู่บนก้อนหินยักษ์ นางพูดวิจารณ์ออกมาเบาๆ
จากนั้นนางก็ยกมือขวาขึ้น นิ้วมือเรียวยาวขาวผ่องที่ทำให้คนชอบมือคลั่งไคล้จนเสียสติเกี่ยวนิ้วขึ้นเบาๆ กระแสลมสายหนึ่งก็โอบล้อมเหมาหนานเป่ยเอาไว้
เหมาหนานเป่ยที่อยู่ในระดับที่หก ไม่ว่าจะไปอยู่สำนักไหนในทวีปเทียนเฉินก็ถือว่าเป็นยอดฝีมือแล้ว แต่พออยู่ต่อหน้าศิษย์พี่หญิงรอง กลับยังเทียบไม่ได้เลย
เพียงแค่สะบัดมือเบาๆ เหมาหนานเป่ยก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากพันธนาการของกระแสลมนั้นได้
หลังจากดิ้นรนอยู่พักหนึ่ง แม่สาวน้อยก็เลิกดิ้นไปเองเสียเฉยๆ นางพองแก้มด้วยความโมโหจนแก้มกลมๆ นุ่มนิ่มกองรวมกัน ปล่อยให้กระแสลมช้อนตัวนางลอยขึ้นไปหา กู้เสี่ยวหม่าน บนก้อนหินอย่างช้าๆ