เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 391 เวรกรรมแท้ๆ เวรกรรมจริงๆ
เรือใบไม้ลำหนึ่งแล่นผ่านเส้นขอบฟ้า
ลู่สวินกับเยี่ยสุยอันนั่งอยู่บนสมบัติบินเรือใบไม้ เป็นระยะๆ ยังมองเห็นกระบี่บินเหาะมาจากแดนไกล มุ่งหน้าไปยังสุสานกระบี่
ในบรรดานั้น มีกระบี่บินบางเล่มที่เยี่ยสุยอันจำได้ นั่นคือกระบี่ของสำนักเขาเอกกระบี่และสำนักเขาหมื่นกระบี่
เรื่องนี้ทำให้เขาเงียบไปตลอดทาง ไม่ได้ช่างจ้อเหมือนวันก่อนๆ
พูดตามจริง ปกติเยี่ยสุยอันตอนอยู่ในสำนักก็ไม่ได้ชอบพูดขนาดนั้น เพียงแต่ทุกครั้งที่เจอลู่สวิน อารมณ์มักจะตื่นเต้นเป็นพิเศษ คำพูดเลยพลอยเยอะขึ้นมาเอง
เยี่ยสุยอันบังคับเรือใบไม้มุ่งหน้าไปยังศิลาเขตแดนตรงชายแดนซีโจวก่อน ตามที่ลู่สวินสั่งไว้
ทั้งสองคนเดินทางจากซีโจวตอนใต้ไปยังซีโจวตอนเหนือ แวะไปดูศิลาเขตแดนสักหน่อย ก็ไม่ได้นับว่าอ้อมเท่าไร
แม้เขาจะไม่รู้ว่าทำไมผู้อาวุโสลู่ถึงจะไปดูศิลาเขตแดนเวลานี้ แต่เขาก็ยอมทำตามแต่โดยดี และไม่ได้ซักไซ้ให้มากความ